من يك روحاني هستم

دكتر غلامعلی رجایی در وبلاگش نوشت:

در اولین روزی كه امام به كشور وارد شده و اعلام كردند برای ادای احترام به مقام شهدا به بهشت زهرا می روند، در آنجا براثر ازدحام  و فشار مردمی كه سالها امامشان را ندیده و اكنون او را در چند قدمی خود می دیدند ومی خواستند خود را به ایشان نزدیك كنند و درآغوش بكشند، عمامه امام از سرشان افتاد و ایشان برای لحظاتی به زیر دست وپای مردم افتادند.

وقتی امام پس از اتمام سخنرانی به خانه یكی از بستگانشان منتقل شدند، در تعریف این صحنه گفتند: بعد از اینكه عمامه از سرم افتاد و من بر اثر فشار مردم زمین خوردم و مردم  برای لحظاتی از روی من رد شدند. احساس كردم دارم قبض روح می شوم و ادامه دادند: بهترین لحظه عمر من زمانی بود كه احساس می كردم دارم در زیر دست و پای مردم ازبین می روم.